Güzel kalpli Hala'm, yine bir bayram arifesinden önce sana geldim. Çünkü Arife günü yoğunluk olur, o yoğunluğa sıhhatım nedeniyle katlanamıyorum. Ben konuşurken, sen dinliyorsun biliyorum. Neden tepki vermedigini de bilmez değilim. İskenderun'un en yüksek tepesi Çankaya Mezarlığı’ndan Akdeniz'e bakıyorsun. Iskenderun'u sevdigini sıkça dile getirdigini biliyorum. Seninle konuşurken yüreğim ferahliyor. Annemle konuşmuşcasına mutlu oluyor, huzur buluyorum.
Köye aile mezarlığına gidemedim ama annem, babam, ablam, diğer tüm aile büyüklerime duyduğum özlemi seni ziyaret ederek hafifletmeye çalışıyorum.
Çünkü ana kadar yürekten seviyordun beni. Emegini unutmam mümkün değil bilesin. Tüm geçmişimize Yüce Yaradan'dan rahmet diliyorum.
Feride Hala sen naif bir insan idin. Beni çocuklarından hiç ayırmazdın. Ölünceye dek sevgisini hiç eksik etmedin. Güleç yüzlüydün, kalp kırmayı bilmezdin. Yardımsever bir ruha sahiptin. 1960'lı yıllarda köyde yaz aylarında kadınlar evlerinin önünde saç ekmeği pişirirdi. Bizler de oyun oynardık. Hala sen sac üzerindeki ekmeği alıp bizlere pay ederdin. Hepimiz ellerinde büyüdük.
1970’li yıllarda ailece İskenderun'a yerleştiniz. Ama bağlarımız hiç kopmadı. Seni fırsat buldukça ziyaret etmeye gelirdim. Yaşamını kaybettiğinde cenazesine omuz vermek, mezarına bir kaç kürek toprak atmak bana da nasip oldu. Ramazan Bayramı öncesi Iskenderun'un yüksek diyarı Çankaya Mezarlığı'ndaki kabrini büyük oğlun Hüseyin Açıkgöz ile ziyarete geldim.
Önümüzdeki Kurban Bayramı'nda köyümüzün saygın insanı muhtarlık yaptığı yıllarda birlik ve beraberlik için yoğun çaba harcayan Derviş Öztürk'un kabrini ziyaret edecegim. Derviş Amca başka diyarda uyuyor. Yüreklere dokunan sözlerini unutamıyorum. Allah rahmetini esirgemesin.
İlk göz ağrın Hüseyin Açıkgöz mezarının üzerindeki toprağı havalandırırken, sana seslenerek"Hala ben geldim" dedim. Sanki Güleç yüzüyle bana bakıyordun. Dua ederken sanki seninle de konuşuyordum.
Sen sohbet etmeyi çok severdin. "Rahat mısın Hala'cığım" derken sözler ağzımdan düğümlendi adeta. Sana veda ederken, gözlerimin nemlendigini hissettim.
Hep gönüllere dokundun, seni çok özlüyorum. Anılarınla yaşıyorsun, rahat uyu, toprak tenini incitmesin güzel kalpli Hala'm.
